Josemaría Escrivá Obras
 
 
 
 
 
 
  Bidea > Poza > Cap 31
657

Egiazko bertutea ez da tristea eta ezatsegina, maitagarria eta alaia baizik.


658

Gauzak ongi ateratzen bazaizkigu, poztu gaitezen Jaungoikoa onetsiz, Berak jartzen baitu gehigarria. —Gaizki ateratzen direla? —Poztu gaitezen, Jaungoikoa onetsiz bere Gurutze gozoan parte harrarazten digulako.


659

Izan behar duzun poza, ez da fisiologikoa deitu genezakeen hori, animaliaosasuntsuarena, baizik eta dena, eta zeu ere, gure Aita Jaungoikoaren beso maitagarrietan jartzeak dakarkigun naturaz gaindiko beste hori.


660

Ez galdu inoiz adorerik, apostolu bazara. —Ez dago garaitu ezin dezakezun eragozpenik.

—Zergatik zaude triste?


661

Aurpegi luzeak…, jokabide zakarra…, itxura barregarria…, tankera ezatsegina: horrela bultza nahi dituzu besteak Kristori jarraitzera?


662

Ez dago alaitasunik? —Pentsa ezazu: oztoporen bat dago Jaungoikoaren eta nire artean. —Ia beti asmatuko duzu.


663

Aholku bat eskatzen didazu zure tristura sendatzeko. —Esku onetik datorren erremedioa emango dizut: Santiago apostoluagandik.

—«Tristatur aliquis vestrum?» —Triste al zaude, seme? —«Oret!» —Otoitz egin ezazu! —Saia zaitez.


664

Ez zaitez triste egon. —Ikuspuntu… «gureagoa» —kristauagoa— izan ezazu gauzei buruz.


665

Beti pozik nahi zaitut, alaitasuna zure bidearen osagaia baita. —Eska ezazu naturaz gaindiko alaitasun hori bera denontzat.


666

«Laetetur cor quaerentium Dominum». —Poztu dadila Jauna bilatzen dutenen bihotza.

—Argia, zure tristuraren zergatiak aztertzeko.


[Inprimatu]
 
[Bidali]
 
[Palm]
 
[Gorde]
 
-ri itzuli puntua:
Aurrekoa Hurrengoa