Josemaría Escrivá Obras
260

Triste, lur jota. Ez nau harritzen: zure erorialdiak altxatako hauts hodeia da. Baina, aski da!: ez al zuen urrundu, agian, graziaren haizeak hodei hori?

Gero, zure tristura hori —baztertzen ez baduzu— zure harrokeriaren azala bihur liteke. —Ezin hobea eta hutsik gabea zinela uste zenuen, ala?

Aurrekoa Kapitulua ikusi Hurrengoa