Josemaría Escrivá Obras
161

Samurtasuna dariozu. —Eta nik esatendizut: karitatea lagun hurkoarekin, bai,beti. —Baina —entzun iezadazu ongi, apostoluarima—, Kristorena da eta Berarentzat bakarrik, Jaunak berak zure bularrean jarri dizunbeste sentimendu hori. —Gainera…, ez al daegia zure bihotzeko morroiloren bat zabaltzean —zazpi morroilo behar dituzu—, behin baino gehiagotan zalantza odeitxoren bat airean gelditu zaizula zure gogoan…, eta, asmo zuzena izan arren, zeure buruari kezkatuta galdetzen diozula: ez ote naiz urrunegi iritsi nire maitasun sentimenduak adieraztean?

Aurrekoa Kapitulua ikusi Hurrengoa